A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Blog Post Title

What goes into a blog post? Helpful, industry-specific content that: 1) gives readers a useful takeaway, and 2) shows you’re an industry expert.

Use your company’s blog posts to opine on current industry topics, humanize your company, and show how your products and services can help people.

The greatest historical controversy of our times continues

by Phil Gamaghelyan

According to an unnamed source at the Russian Foreign Ministry, negotiations are underway to determine the final status of the Dolma. However, two key principles of culinary law are in conflict here. Right of food-determination of dolma eaters and status of dolma’s holistic integrity.

The parties to the conflict include Turkey, Armenia, Artsakh/Nagorno-Karabakh Republic, Azerbaijani Republic of Zangezur, Azerbaijani Republic of Armenia, Armenian Republic of Azerbaijan, Greece, Cyprus, Turkish Republic of Cyprus, Iran, the US and China.

The glorious ancient history of Dolma is, of course, also contested. The remnants of the oldest Dolma have been recently found at the border of the present day Armenia and Azerbaijan, which is likely to only intensify the conflict. Armenia and Azerbaijan now dispute where exactly the ancient borders of each of them were.

Armenians did not forget to mention once again that they do not consider Azerbaijan a nation. The key argument was that unless you have a map dated 95-55 BC showing your name, you are not a nation. Maps dated earlier or later do not count. To support their case they stressed that France, Italy, Germany are not nations either. The only exception to this rule according to Armenia is obviously Russia, concluded that source.

Azerbaijani side also stressed that Armenians are not a nation. They presented historical evidence produced by an authoritative web-site ‘anti-armenian.fu’ that any evidence of any Armenian existence ever, including today, are a gross falsification and conspiracy.

Back to our most ancient Dolma. We forgot to mention that it has been found in a stomach of remains of a pterodactyl. Which is likely to be the most ancient pterodactyl ever, of course.

The additional complication, however, is that Hong-Kong now sent a delegation to contest the origins of Dolma based on the fact that the pterodactyl is an ancient Hong-Kongese bird.

Conflict to be continued and never resolved. As Dolma is a force that what gives us meaning…

A call for peace in Karabakh – Призыв к миру в Карабахе

by The Neutral Zone

We, the undersigned citizens of Azerbaijan, Armenia and other countries demand that the parties to the Nagorno-Karabakh conflict stop the shooting and attacks on the Line of Contact and Armenian-Azerbaijani border immediately.

We demand that, as a sign of good will, either side stops shooting unilaterally and then asks the other side to do the same.

Mahatma Gandhi once said, “An eye for an eye only ends up making the whole world blind.” On the Karabakh front-line, a sniper shot for a sniper shot, an attack for an attack will only make more young Armenians and Azerbaijanis dead, wounded and disabled. A few meters of territory or “strategic heights” gained are worth nothing if they put young people under the ground and leave their loved ones traumatized.

The Karabakh ceasefire regime was agreed and signed in May of 1994. In February 1995, the parties agreed to strengthen and monitor the ceasefire regime. But that has not been enough to prevent dozens of young people being killed each year. Many of them, some of them born after the ceasefire agreement was signed, died over the last week. We appreciate that the ceasefire in itself is not enough and that the status quo inflicts harm on the lives of hundreds of thousands of people across the region.

We demand that mediators and parties to the conflict find a new legal and practical framework that will stop the violence. In 2008 in Helsinki the foreign ministers of France, Russia and the United States called for the removal of snipers from the ceasefire line. The UN Secretary General Ban Ki Moon endorsed the idea in 2010. We regret that that proposal, which could have saved dozens of lives, has never been implemented.

Finally, we urge citizens, civil society leaders, state and independent media to uphold ethical and professional standards as they discuss the conflict, not to glorify or otherwise encourage violence, to engage in sincere efforts towards peaceful conflict resolution and demand from their respective governments that they halt the escalation of the conflict and start real negotiations for peace.

August 9, 2014

Lamiya Adilgizi, Today’s Zaman, Istanbul

Veronika Aghajanyan, Imagine Center for Conflict Transformation, Yerevan

Anar K. Ahmadov, Assistant Professor of Comparative Political Economy, Leiden University, The Hague

Rashad Aliyev, freelance journalist, social media and conflict resolution trainer, Baku

Zinaddin Babayev, Imagine Center for Conflict Transformation, Boston

Bayram Balci, visiting scholar, Middle East Program, Carnegie Endowment, Washington

Sofie Bedford, researcher, Center for Russian and Eurasian Studies, Uppsala University

Jean-Baptiste Blanc, University of Lausanne

Laurence Broers, Editor, Caucasus Survey and Research Associate, School of Oriental and African Studies, University of London

Michael Cecire, associate scholar, Foreign Policy Research Institute, Philadelphia

Alexander Cooley, Professor of Political Science at Barnard College, Columbia University, New York

Dzovinar Derderian, University of Michigan, Ann Arbor

Sona Dilanyan, Imagine Center for Conflict Transformation, Jerusalem

John Evans, former U.S. Ambassador to Armenia (2004-2006)

Arzu Geybullayeva, Imagine Center for Conflict Transformation, Istanbul

Philip Ghamagelyan, Imagine Center for Conflict Transformation, Washington

Natalya Ghurbanyan, International Development Expert, Washington

Richard Giragossian, Regional Studies Center, Yerevan

Hamida Giyasbayli, Imagine Center for Conflict Transformation, Baku

Altay Goyushov, Historian, Baku

Sevil Huseynova, Institute for European Ethnology, Berlin

Ulvi Ismayil, Public Policy Expert, Washington

Irakly Kakabadze, Institute for Multi-Track Diplomacy, Tbilisi

Maria Karapetyan, Rondine Cittadella della Pace, Arezzo

Richard D. Kauzlarich, former US Ambassador to Azerbaijan (1994-1997) and Adjunct Professor School of Policy, Government and International Affairs, George Mason University, Arlington, VA

Edgar Khachatryan, Director, Peace Dialogue NGO, Vanadzor

Sargis Khandanyan, CivilNet, Yerevan

Arsen Kharatyan, Institute for Multi-Track Diplomacy, Yerevan

Brady Kiesling, former Deputy U.S. Special Negotiator, Minsk Group; Athens

Charles King, Professor of International Affairs and Government, Georgetown University, Washington

Marion Kipiani, Norwegian Helsinki Committee, Tbilisi

Michael Lemmon, former U.S. Ambassador to Armenia (1998-2001)

S. Neil MacFarlane, Professor International Relations and Fellow, St. Anne’s College, Oxford University

Simon Maghakyan, Lecturer in International Relations, University of Colorado, Denver

Alexey Malashenko, Scholar in Residence, Carnegie Moscow Center

Mikail Mamedov, Adjunct Professor, Department of History, George Mason University, Fairfax, VA

Karen Ohanjanyan, Nagorno-Karabakh Committee of “Helsinki Initiative-92″, Stepanakert

Yelena Osipova, School of International Service, American University, Washington

Mane Papyan, journalist, Vanadzor

Karl Rahder, former CEP Visiting Faculty Fellow at Baku State and Baku Slavic universities, 2004; Naperville, IL

Alakbar Raufoglu, journalist, Washington

Natalya T. Riegg, Professor of Political Science and Global Studies, University of Saint Mary, Leavenworth, KS

Dennis Sammut, Director LINKS, and Oxford University

Emil Sanamyan, Editor, The Armenian Reporter, Washington

Dahlia Schneidlin, international public opinion analyst and strategic consultant, Tel Aviv

Jale Sultanli, School of Conflict Analysis and Resolution, George Mason University, Baku

Emil Souleimanov, Charles University, Prague

Ronald Grigor Suny, Professor of Social and Political History at the University of Michigan

Margarita Tadevosyan, School for Conflict Analysis and Resolution, George Mason University, Arlington

Albert Voskanyan, Center for Civic Initiatives, Stepanakert

Thomas de Waal, Senior Associate, Carnegie Endowment, Washington

Cory Welt, Associate Research Professor of International Affairs, George Washington University, Washington


Призыв к миру в Карабахе

Мы, нижеподписавшиеся граждане Азербайджана, Армении и других стран требуем от сторон нагорно-карабахского конфликта немедленно прекратить стрельбу и нападения на линии соприкосновения и армяно-азербайджанской границе.

Мы требуем, чтобы одна из сторон, как шаг доброй воли, остановила стрельбу в одностороннем порядке и другая сторона затем сделала то же самое.

Махатма Ганди когда-то сказал: “Око за око оставит всех слепыми.” Снайперский выстрел за снайперский выстрел, рейд за рейд на карабахском фронте могут только привести к смерти, ранениям и инвалидности большего числа молодых армян и азербайджанцев. Захват нескольких метров земли или каких-то “стратегических высот” не стоят свежих могил молодых людей и горя их родных и близких.

Карабахское перемирие было согласовано и подписано в мае 1994. В феврале 1995 стороны договорились о мерах по укреплению режима перемирия и наблюдению за ним. Но год от года это не смогло предотвратить смертей десятков военнослужащих. Многие из погибших на прошлой неделе родились уже после перемирия. Понятно, что перемирие само по себе недостаточно и статус кво продолжает вредить жизням сотен тысяч людей.

Поэтому, мы требуем от посредников и сторон конфликта найти новую правовую и практическую формулу, которая могла бы остановить насилие. На встрече в Хельсинки в 2008 г. министры иностранных дел Франции, России и США призвали стороны отвести снайперов с линии соприкосновения. Генсек ООН Пан Ги Мун поддержал эту идею в 2010 г. Мы сожалеем, что это предложение, которое могло спасти десятки жизней, так и не было претворено в жизнь.

Мы также призываем наших сограждан, представителей общественных организаций, государственных и частных СМИ придерживаться этических и профессиональных норм при обсуждении конфликта, отказаться от прославления насилия или призывов к нему, предпринимать настоящие усилия в целях разрешения конфликта мирным путем и требовать от своих властей остановить эскалацию конфликта и начать реальный переговорный процесс для достижения мира.

Условные границы безусловно влияют на мышление – Conditional borders are unconditionally influencing thinking

If you would like to read the English version of this post, please scroll down!

by Sergey Manukyan

Солдат, который стоял на посту, не спал уже вторые сутки. Все знали, что диверсанты с другой стороны нападают на посты. Был приказ никому не покидать своего поста и быть максимально внимательным. Была уже ночь, и в безграничной темноте играла неумолкаемая скрипка сверчков. Они не знали дружеской и вражеской границы и поэтому свободно прыгали с места на место, не прекращая своего веселого концерта. Вдруг из кустов послышался шелест. Солдат, охраняющий пост, сразу услышал это и дал знать другим товарищам, что происходит что-то неладное…

– Имя, фамилия, отчество, – грозным голосом спросил командующий, стоящий как могучее дерево посреди ночи.

Пленник едва слышным голосом назвался, дрожа от страха.

– Связать его и держать под стражей до утра. Всем быть начеку, чтоб не убежал, скомандовал командир. – Утром доложу начальству и они решат, что с ним делать.

– Сколько тебе лет? – спросил солдат, задержавший пленника: он и охранял его, чтоб тот не убежал.

– 21 – ответил тот.

– А почему границу перешел? Ты же знаешь, что это смертельно. Если на мине не взорвешься, то постовики выстрелят. У тебя приказ был провести разведку?

– Да нет. Какой приказ… Я просто хотел убедиться, что за пределами границы тот же мир, что все так же прекрасно, как у нас. Я хотел, чтоб когда мой сын вырос, я ему рассказал, что границы обозначаем мы сами, а природа безгранична, и что война в основном не из-за границ и территорий, а из-за принципов… Но, видимо, мне так и не удастся это сделать, а сын мой вырастет без отца, – капли слез молча падали на землю, – глупая затея это была…

-Вы понимаете, что натворили? Вы даже не в состоянии на замке держать одного пленника, а мы вам доверили охрану целого государства! – кричал командир в ярости, – за это отвечать будут все, особенно строго будут наказаны те, кто стояли на посту и дали противнику ускользнуть, а также солдат, охраняющий его ночью!

Солдаты молча и виноватым взглядом смотрели на командира, который кричал и расхаживал туда-сюда, как взбесившийся лев.

«Пусть пойдет к сыну. Пусть его сын вырастет не так, как я – без отца, – думал в это время солдат, отпустивший его. –Ничего, что меня накажут, жизнь и так меня наказала, оставив сиротой».

-Так ты говоришь сбежал, да? – спросил командир на родном ему языке. – Но никого не убил?

-Нет, – ответил освободившийся пленник

-А почему? И была ли такая возможность? – послышался вопрос более сурово и грозно.

-Да, можно сказать, командир. Всегда есть возможность убить человека.

-Человека? – стал орать тот, – они не люди!! Так значит у тебя была возможность убить нашего врага и ты этого не сделал? Может ты уже на их сторону перешел? Ты обвиняешься в предательстве!

Солдата увели из кабинета командира. Он не знал, что делать. Если его действительно обвинят в предательстве, то это будет концом, концом всего для него. Но что он такого сделал, что предал родину? Этого он не понимал, просидев целый день взаперти. Вскоре ему сообщили, что вечером будет суд и на суде решат, что с ним будет.

-Вы можете объяснить, почему перешли границу? – спросил так называемый судья, который был его командиром. Вместе с ним суд вели еще двое того же звания.

-Я хотел убедиться, что мир за нашей границей тот же, что у нас. Что это мы сами начертили эти границы для себя, что земля там пахнет так же, как тут, что солнце греет такими же теплыми лучами, как у нас. Я убедился, что граница – это глупо!

-Так значит вот так ты относишься к священным законам своей родины?! Граница – это самое главное для нас. Она защищает нас от врага, она говорит о том, где начинается и заканчивается наша страна, и она нуждается в постоянной защите. А ты не сделал то, чего должен был и предал все. Более того, ты пощадил врага и не уничтожил ни одного из них.

Солдату уже нечего было добавить. Он просто вспоминал слова освободившего его врага «…Иди, расскажи сыну» и уже понял, что этого никогда не произойдет.

«Стрелять» – было последднее услышанное им слово…


The soldier on duty had not slept already for two nights. Everyone knew that the saboteurs of the other side are attacking the positions. There had been an order not to leave the sentry post and remain maximally alert. It was already night, and the unceasing violin of the crickets was playing in the boundless darkness. They knew nothing of friendly or hostile borders and therefore were freely jumping from one place to another without stopping their merry concert.  Suddenly there came a rustle from the bushes. The soldier guarding the post immediately heard it and let the other soldiers know that something wrong is going on…

“Name, surname, patronymic,” asked the commander with a fearsome voice emerging like a mighty tree in the middle of the night.

The captive introduced himself in a barely audible voice, shaking with fear.

“Tie him up and keep him under guard until the morning. All be alert so that he does not run away,” the commander ordered. “In the morning I will report to the superiors, and they will decide what to do with him.”

“How old are you?” Asked the soldier who had caught the captive: he was also the one guarding him, so he would not run away.

“Twenty-one,” he answered.

“And why did you trespass the border? You know, it’s deadly. If you do not explode on a mine, then the ones on duty will shoot you. You have been ordered to conduct reconnaissance?”

“Oh, no. What order… I just wanted to make sure that beyond the border it’s the same world, that everything is as beautiful as we have it. I desired to tell my son, when he grew up, that we denote boundaries ourselves, but nature is boundless, and that war is not primarily because of borders and territories but because of principles… But apparently I will not be able to do this, and my son will grow up without a father.” Teardrops fell to the ground in silence. “It was a stupid idea…”

“Do you understand what you’ve done? You are not even capable of keep one prisoner locked, and we have entrusted you with the protection of an entire country!” The commander was shouting in rage. “All will be held responsible for this, especially strictly will be punished those who were on sentry duty and let the enemy slip away, and also the soldier guarding him at night!”

In silence and with guilty eyes, the soldiers looked at the commander who shouted and paced back and forth like a rabid lion.

“Let him go to his son. Let his son grow up not as I have – without a father.” Thought at this time the soldier that let him go. “It does not matter if they punish me; life has punished me anyways making me an orphan.”

“So you are saying you ran away, yeah?” asked the commander in a tongue native to him. “But you did not kill anybody?”

“No,” said the getaway captive.

“And why? And was there such an opportunity?” The question came more harshly and threateningly.

“Yes, we can say so, commander. There is always a chance to kill a person.”

“A person?” He started yelling. “They are not people! So you had a chance to kill our enemy and you did not do that? Maybe you are now on their side? You are accused of betrayal!”

The soldier was taken away from the commander’s room. He did not know what to do. If he will really be accused of betrayal, it will be the end, the end of everything for him. But what did he do to have betrayed his country? He couldn’t understand this sitting under a lock the whole day. Soon he was informed that in the evening there would be a trial and the court would decide what was to happen to him.

“Can you explain why you trespassed the border?” asked the so-called judge who was his commander. Together with him, the trial was led by other two of the same rank.

“I wanted to make sure that the world beyond our border is the same as ours. That we drew these borders for ourselves; that the earth there smells like it does here; that the sun warms with the same warm rays as it does for us. I became convinced that the border is stupid!

“So that’s how you treat the sacred law of your country?! The border is the most important thing for us. It protects us from the enemy, it tells us where starts and ends our country, and it needs constant protection. And you did not do what was your duty and betrayed everything. Moreover, you spared the enemy and did not destroy a single one of them.”

The soldier had nothing else to add. He just remembered the words of the enemy who set him free, “…go, tell your son” and he already knew that would not happen ever.

“Shoot” was the last word heard…

Happy New Year from Rondine Citadel of Peace

by Maria Karapetyan

Every 8 minutes the train is arching over River Arno making a measure of our time. The same train that brought us here and will take us from here after a certain time. On the other side are the endless Tuscany fields with haystacks and grapevines that seem to be the setting of a film of the 1970’s.

Between Arno and the fields is squeezed the little Peaceville of Rondine. What brings us here? The hope of a good education, the thirst for the experience of Italy, the belief that the world is a wonderful place or the curiosity to check whether it’s so and, almost always, a personal reason.. one you have a hard time admitting to yourself, let alone writing about it in motivation letters.

After the first month, Italian slowly turns from foreground noise to the language of dialogue – questioning and being questioned, challenging and being challenged and after the sixth month, there is a whole new parlance of “testimonianza” of “coesistenza” and a whole new identity – one that teaches you to “confront with the other” and “stay in conflict” like fish would stay in water.

Rondine Cittadella della Pace is a medival village that was once completely deserted of its inhabitants and today is the host of the International Hall of Residence. Here is the second home of young people coming from nations torn by conflict and attesting that the most beautiful human friendships can be born through the hardest conversations and despite the axioms dictated by animosity and war.

Below is a video that the students of Rondine are sending to the readers of the Neutral Zone wishing for a peaceful 2014! Ode to the new year and new beginnings, once again!

Changing Perceptions, Wishing for Peace

If you would like to read the Azerbaijani version of this post, please scroll down! The English version was edited from the original for the sake of relevance and length.

by Afag Asgerova

I attended two trainings organized by the Imagine Center within the “Conflict Resolution and the Role of Social Media” project. After I attended the first training, despite it being many months later, I was still under the effect of the training. It influenced me so much that all the new knowledge and information that I acquired during the training, I constantly shared with my friends and colleagues and carried out discussions on the peaceful resolution and the conflict itself. What I remember the most and what I consider an important part of the training was the direct videoconference via Skype and an opportunity for us to establish a connection with the Armenian friends.

Up to that point, I thought of Armenians differently. Of course I never held responsible the innocent people of Armenia, or accused them of anything just for many years, I was angry with the politicians who have made the coexistence between the two peaceful nations impossible and who have only used the conflict for their own benefit. There was one thing clear to me, the two nations were victims of politics.

I am really looking forward to the day when this conflict – lasting for over 20 years now, and causing losses on both sides – ends peacefully without bloodshed.

Before we connected via Skype, I was going through strange emotions. I was thinking how we were going to talk to Armenians, and engage in a dialogue. However, our professional trainers prepared us so well for this part that all the stereotypes we had were broken down. I even got a chance to ask a question and received loud and happy applause for it. In that moment, I realized I had deep sense of respect to the people on the other side, a feeling that for many years now was frozen.

Fall School

At last, the time for the second training that I anticipated so much arrived. And I was invited to attend it. I could easily say that by this point everyone I knew – friends, colleagues, family, relatives, all knew about the Imagine Center projects and now they were awaiting for new thoughts.

The second training, which took place in Novkhani, was more interesting. I really enjoyed listening to our trainers and the topics they were so eagerly explaining. To be honest with you, for many years now I have worked with many international organizations and took part in many trainings and projects but I have never seen trainers who are so open-minded and in a way “hypnotize” their audience during their sessions. I especially took note of the conflict resolution methods explained by one of the trainers and enjoyed the movie screening and the discussions that followed via Skype once again about the movie. And when Armenian participants said they loved us in Azerbaijani language during the conference call, I really felt my heart skip a beat. Following the training, I gained new Armenian friends on Facebook.

Hopes for future

I really hope, we come to peace soon. Just like many mothers, I too am strongly against this conflict ending with war and instead hope for a peaceful resolution through dialogue.

When we lost Aghdam, I too lost a very dear person- my uncle. He died fighting the war but still, I am against the war. I too have boys growing up in my house, just like many of my relatives and friends and neither of us nor the Armenian mothers are nurturing their boys to lose them in a war later. A simple nation doesn’t need a war simply because some political actors are in for gaining more power and achieving some plans.


İmagine Center Təşkilıatının həyata keçirdiyi “Münaqişənin həlli və Sosial Media” layihəsi üzrə iki təlimdə iştirak etdim.Birinci təlimdən bir neçə ay keçməsinə baxmayaraq,hələ də həmin təlimin təəssüratları altında idim.Təlim mənə o qədər yaxşı təsir etmişdi ki, təlim zamanı yeni öyrəndiyim bilik və məlumatları,vaxtaşıırı olaraq dostlarımla,iş yodaşlarımla paylaşır,Daglıq Qarabag münaqişəsi,sülh yaratma missiyaları barədə müzakirələr aparırdım.Mənim üçün Təlimin ən çox yaddaqalan,əhəmiyyətli hissəsi,skype baglantısı vasitəsi ilə canlı olaraq Ermənistandakı dostlarımızla əlaqə yaratmaq hissəsi idi.Həmin anacan ermənilər barədə tamamilə fərqli fikirlərim,mülahizələrim var idi,əlbəttə heç vaxt sadə,günahsız erməni xalqını qınamırdım,nədəəs ittiham etmirdim,sadəcə,uzun illər boyu dinc,yanaı yaşayan hər iki millətin dincliyinə haram qatan,”ag günlərin qara edən”, bu münaqişəədn öz xeyirlərinə istifadə edən  siyasətçilərə nifrət edirdim, yalnız onu anlayırdım ki,hər iki xalq “mənfur siyasətin qurbanıdır”.İyirmi ildən çox müddətdir davam edən,hər iki dövlətə agır itkilər,qurbanlar bahasına başa gələn bu müharibənin tez başa çatmasını,qan tökülmədən, itkisiz qələbə əldə edəcəyimiz günü gözləyirdim.

İmagine Center in bu layihəsi barədə məlumat əldə etdikdən sonra, böyük həvəslə bu silsilə tədbirlərəd iştirak etmək üçün ərizə ilə müraciət etdim və həmin təlimlərəd iştirakım təsdiqləndi.

Ermənistanla canlı skype baglantısı başlayana qədər qəribə hisslər keçirirdim,ermənilərlə necə danışacagımızı,dialoqun necə baş tutacagını fikirləşirdim.Lakin peşəkar təlimçilərimiz Həmidə,Arzu,Nərmin təlimdən öncəki günlərdə bizi bu prosesə elə hazırlamışdılar ki,beynimizdəki bütün streotiplər dagılmışdı.Çox maraqlı baglantı oldu,hətta sualların birini Həmidənin icazəsi ilə mən cavablandırdım və hətta qarşı tərəfdən alqışlarla qarşılandım,çox elə o andaca həmin birinci təlimdən sonra həmin qrupda olan iştirakçılara rəgbət,hörmət hissim yarandı,hansı ki,uzun illərdən bəri,həmin hisslər nifrətlə əvəz olunmasa da,”dondurulmuşdu”….

Nəhayət,həsrətlə gözlədiyim ikinci təlim baş tutdu və yenə məni həmin təlimə dəvət etdilər…Demək olar ki,evdə,ailədə,qonşuda,işdə,işlədiiym icmalarda çoxları İmagine Centerin bu layihəsi barədə məlumatlı idilər,məndən növbəti mərhələrə barədə maraqlı fikirlər gözləyirdilər….

Novxanıda keçirilən bu təlim əvvəlkindən də maraqlı,fəal keçdi.Nərminim,Arzunun,Zinədiinin,Həmidənin bir-birindən maraqlı təqdimatları,mövzuları ürəklə,can-başla izah etmələri mənim çox xoşuma gəlirdi.Zinəddinin Münaqişənin həllində üç model prinsipini özüm üçün qeyd etdim:

1. Mən udum,sən uduz

2. Sən ud,mən uduzum

3. Nə sən ud,nə də mən (Yəni nə sən deyən olsun,nə də mən deyən,ortaq məxrəcə gələk)

Mən USAİD və Azərbaycan Hökumətinin birgə maliyyələşdiridyi SEDA regionların Sosial İqtisadi İnkişafı layihəsində,Quba-Xaçmaz zonası üzrə İctimai Vəkillik üzrə Koordinator (Advocacy Coordinator) vəzifəsində çalışıram,yerli və beynəlxalq təlişçilərin keçirdiyi bir çox təlimlərə qatılmışam,amma dogrusunu desəm bu təlimçilər qədər fikirlərini sərbəst şatdıran,audoriyanı bir növ “gipnoz”edən təlimçilərə rast gəlməmişəm.Həmidənin Track 1.Track 2 barədə verdiyi dolgun məlumatlar,Zinəddinin yumor hissi qarışıq izahları,verdiyi sualların cavablarını audoriyadan toplamaq məharəti,Arzunun və Nərminin yeni media alətləri barədə dolgun məlumatlı olmaqları,Elginin “şəxsiyyət”barədə, tarixi faktlara söykənən izahları,əsasən də “Hər şey yaxşılıga dogru”filminin təqdimatı və həmin filmin müzakirəsi,erməni dostarımızın özlərini təqdim etmələri,azərbyacan dilində “biz sizi sevirik”demələri lap ürəyimə yayıldı….Təlimdən sonra facebook sosial şəbəkəsində yeni erməni dostlar qazandım….

Təlimin axırıncı günü Qubaya işə qayıtmagımla əlaqədar olaraq sona qədər iştirak edə bilməməyimə,erməni dostlarımızla skype baglantısına qatıla bilməməyimə təəssüf edirəm,lakin ümid edirəm ki,bu təlimin davamı olacaq və yenə mən ora dəvət ediləcəyəm…

Mən arzu edirəm ki,bizim sülhlə baglı arzularımız “imagine”olaraq qalmasın,reallıga çevrilsin,özüm usbora duruf “Reality Center” yaradacagam,sizin ajıgınıza….(ideya mənimdir a,plagiatlıq etməyin))))))

Arzum budur ki, tezliklə sülhə nail olaq. Bütün analar kimi,mən də münaqişənin müharibə yolu ilə həllinə etiraz edirəm,yalnız qarşılıqlı razılaşmalar,dialoq,kompromis yolu ilə həllinin tərəfdarıyam.

Mən əziz adamımı,dayımı,Agdam rayonunun işgalı günü itirmişəm,mənə çox yaxın olan,dogma insanı,şəhid vermişik,amma bununla belə yenə də müharibə istəmirəm,mənim də evimdə,qohumlarımın ailəsində,ölkəmdə oglan uşaqları böyüyür,nə erməni millətindən olan ana,nə də azərbaycanlı ana övladlarımıız müharibədə şəhid olmaq üçün böyütmürük,hansısa siyasi qüvvənin güclənməsi üçün,öz fitnəli planlarını həyata keçirmək üçün işlənib hazırlanmış müharibələr sadə xalqa lazım deyil.

Zinəddinin təklif etdiyi modeldə üçüncü hissə….ən ideal vasitədir!

Mən İmagine Center Təşkilatına,bu əşkilatın Ermənistanda və başqa ölkələrəd fəaliyyət göstəərn nümayəndəliklərində çalışan əməkdaşlarına,layihələrinizi maliyyələşdirən donor təşkilatların nümayəndələrinə can saglıgı,tutduqları missiyanın həyata keçirməsində böyük səbr,ugurlar arzulayıram,dialoqun müfəffəqiyyətə baş tutması üçün əlimdən gələn köməyi əsirgəməyəcəyəm!

Allah işlərinizi avand eləsin!

Armenian and Azerbaijani Youth Talking About Conflicts

by The Neutral Zone

This July, the Imagine Center for Conflict Transformation together with On the Net NGO and Imagine – Baku held its training-seminars in conflict resolution and social media in Gyumri, Armenia and Guba, Azerbaijan. Young people from the two societies came together to learn and discuss theory of conflictology the roots, causes, and catalysts of conflicts, types of conflicts and styles of dealing with conflicts, as well as to use this theory to talk about the Nagorno-Karabakh conflict, the current concerns and hope of the two societies as well as what can be changed in the relations of the two societies through interaction via social media. The two groups were connected in a video conference to address questions to each other and to hear the other side. This fall, these young people will have an opportunity to participate in an extensive conflict resolution school to be held in parallel with a few opportunities of connecting with each other via video conferences.

Below are the testimonies of the seminar participants that speak of the experience.


I found the training very interesting. The main thing is that I had a lot of arguments because of my thoughts with my friends who participated at the training as well; it seemed like I am the only one who has this kind of thoughts. Well, even if they tried to show their loyalty at the training, in real life they are totally different. At least they saw that there are people like you and that I am not alone with my thoughts; I think it is a valuable progress. Also this kind of trainings are a help and support for young people who still haven’t formed their thoughts in the peace building field. Thank you; hope to see you someday once again!


Treninq mənim üçün maraqli idi. Əsasi odur ki bu günə qədər o treninqdə istirak edən dostlarla aramizda həmişə mubahisələr yaşanırdı mənim duşüncələrimə görə. Sanki bu düşüncələrə sahib tək insan mənəm. Hər nə qədər təlimdə onlar fikirlərini fərqli göstərsələr də normal həyatda bu vəziyyət tam fərqlidir. Ən azindan sizin kimi insanlarin da olduğunu və mənim bu düşüncələrdə tək olmadiğımı görmüş oldular, məncə bu böyük inkişafdir. Və bu cür treninqlərin çox olması ən azindan bəzi düşüncəsi formalaşmamış gənclərə köməkdir ki həm onlara dəstəkdi həm də sülh quruculuğuna. Təşəkkür edirəm, bir daha görüşmək ümidi ilə!

An Armenian participant of the seminar

My expectations were even surpassed. It was an interesting beginning and a very interesting end. There was an academic discussion on what is a conflict and the topic moved to the political sphere. I consider it a great achievement that you have been able to change in yourself and in the people surrounding you the stereotype that the enemy remains an enemy. Compliments, you were able to also change my views to a certain degree. Only one piece of advice, it would be desirable to bring together young people from different regions to have a similar discussion. True, we are all Armenian, but the environment breeds different types of people. Such a discussion would be interesting.

Սեմինարի հայ մասնակից

Սպասելիքներս գերազանցվեցին: Հետաքրքիր սկիզբ էր, և շատ հետաքրքիր ավարտ: Գրագետ ձևով բացատրվեց, թե ինչ է կոնֆլիկտը և թեման տեղափոխվեց  քաղաքական ասպարեզ: Մեծ ձեռքբերում եմ համարում այն, որ դուք կարողացել եք ձեր մեջ և ձեզ շրջապատող մարդկանց մեջ կոտրել այն կարծրատիպը, որ թշնամին մնում է թշնամի:  Շնորհավորում եմ, ձեզ մոտ ստացվեց որոշակի չափով փոխել նաև իմ հայացքները: Միայն մեկ խորհուրդ, ցանկալի կլինի համախմբել տարբեր մարզերից երիտասարդներ և կազմակերպել նմանատիպ քննարկում: Ճիշտ է, բոլորս հայ ենք, բայց որոշակի չափով ապրած միջավայրը տարբեր տեսակի մարդկանց է ձևաորում: Հետաքրքիր կլինի այդ տիպի քննարկումը:


The training was very interesting. Before I was just wondering how young people from both sides can do this kind of activities; I mean being in touch with each other. But after the training, especially after the video call I changed my mind. I saw the real power of youth in the resolution of this problem in parallel with the politicians. I think that the whole nation must be ready for the resolution of this conflict. Trainings like this one are a real psychological preparation for both sides and have a huge role in the resolution of the issue.

Onu deyim ki təlim cox maraqli keçdi. Bu fəaliyətdən, yeni hər iki tərəfin gənclərinin bir biri ilə əlaqədə olmasi məni əvvəl təəcübləndirdi. Ama sonra xüsusəndə canli bağlantıdan sonra demək olar ki qismən fikirlərim dəyişdi. Bu problemin həllində siyasətçilərlə yanaşı gənclərin nəyə qadir olduğunu gördüm. Məncə bu problemin həllinə bütün xalq hazir olmalıdır. Hər iki tərəfin, bu cür treninqlə psixoloji hazırlanması həqiqətən məsələnin həllində böyük rol oynayır.



Before coming here, I did not have great expectations; I ended up here quite unexpectedly. However, I am very happy that I came because I was not only able to learn, but also to communicate with young Azerbaijani people, ask questions that interest me and receive their answers. Even though I had seen two Azerbaijanis before, they did not have a good attitude towards Armenians. However, now I know that not everybody thinks like that. I discovered many new things thanks to this program and I am very glad for this and thankful to the organizers.


Մինչև այստեղ գալը այնքան էլ մեծ սպասումներ չունեի. հանկարծակի հայտնվեցի այստեղ: Բայց շատ ուրախ եմ, որ հայտնվեցի, որովհետև ոչ միայն շատ տեղեկություններ իմացա, այլև կարողացա շփվել ադրբեջանցի երիտասարդների հետ, տալ ինձ հուզող հարցերը և ստանալ դրանց պատասխանները: Չնայած, որ մինչ այդ տեսել էի ևս երկու ադրբեջանցիների, նրանք այնքան էլ լավ վերաբերմունք չունեին հայերի նկատմամբ: Բայց հիմա գիտեմ՝ ոչ բոլորն են այդպես մտածում: Շատ նոր բաներ իմացա այս ծրագրի շնորհիվ, որի համար շատ ուրախ եմ և շնորհակալ եմ կազմակերպիչներին:


Speaking about the training, I can say that I really liked the conversations we had at the social media session and the things I learned on the conflict resolution session are very useful. Also this kind of trainings have a big impact on peace building; I even changed some thoughts of mine there. Well actually I always was on the side of peace and I’d like to have a very good contact with people like you. Let me enter the university and I will cooperate with you for sure!

Treninqlə bağlı onu deyə bilərəm ki doğurdanda çox maraqlı idi. Sosial media barədə olan söhbətlər, sonra Zinəddinin keçirtdiyi dərs mənim çox xoşuma gəldi. Həmdə bu treninqın sülh quruculuğunda çox böyük rol oynayır. Mən hətda orda bəzi fikirlərimi dəyişdim. Yəni treninqlə bağlı fikirlərim çox gözəldi, mənim çox xoşuma gəldi və həmişə isdəyərdim ki sizin kimi sülh sevər bir qrupla əlaqəm olsun.


An Armenian participant of the seminar

The trainers were open in their opinions and in listening to the opinions of others. I think this is necessary both for the Armenian and the Azerbaijani societies. I can surely say that the subjects, mediators, and official circles should be dealing with the resolution of the conflict, but disregarding the role of people’s diplomacy will not be correct.

Սեմինարի հայ մասնակից

Սեմինարի վարողները բաց էին ինչպես իրենց կարծիքները արտահայտելու, այնպես էլ ուրիշների կարծիքները լսելու հարցում: Կարծում եմ` սա անհրաժեշտ է և՛ հայկական, և՛ ադրբեջանական հասարակություններին: Վստահ կարելի է ասել, որ կնոֆլիկտների հաղթահարմամբ պետք է զբաղվեն սուբյեկտները, մինջնորդները և պաշտոնական շրջանակները, սակայն անտեսել ժողովրդական դիվանագիտության դերը այնքան էլ ճիշտ չի լինի:


Well, I decided to participate because the name of training seemed attracting for me. And it was better than I even could imagine. Before this training I have never thought about peace. I didn’t change my thoughts about the Armenian government, but about the people. I appreciate your mission very highly. It helps to erase, renew the thoughts that are stuck in brains for years; makes them clearer. Good luck to you!


Təlim mövzusuna görə cəlbedici səslənirdi. Gözlədiyimdən də maraqlı keçdi. O təlimə qədər heç vaxt sülh barədə düşünməmişdim. Ermənistan və ya erməni dövlətinə qarşi fikirlərim deyişilməzdi bunu təlim boyu səsləndirmişdim. Amma sizin misiyanızı yüksək qiymətləndirirəm. Beyinlərdə yiğılmiş düşüncələri silməsinə, yenilənməsinə, aydinlanmasına yardim edir. Sizə uğurlar!


Before participating in the training, the topics of discussion were quite vague, that’s why I did not have clear expectations, I as simply interested in how the training will proceed. And I can say that I am happy with the reslt. Previously, due to lack of information, the concepts about the topic were completely different. The information helped to be more objective when it comes to Armenian-Azerbaijani questions. And I would like to specifically stress the importance of the video conference with Azerbaijanis.


Նախքան թրեյնինգին մասնակցելը ավելի աղոտ էին պատկերացնումները քննարկվող թեմայի վերաբերյալ, այդ իսկ պատճառով չունեի հստակ ակնկալիքներ, ավելի շատ հետաքրքիր էր, թե ինչպես է անցնելու, ինչ ընթացք է ունենալու թրեյնինգը: Եվ կարող եմ միանշանակ ասել, որ շատ գոհ եմ մնացել արդյունքից: Մինչ այդ ինֆորմացիայի պակասի պատճառով պատկերացումները տվյալ թեմայի շուրջ լրիվ այլ էին: Ստացված ինֆորմացիան թույլ տվեց ավելի օբյեկտիվ լինել, երբ հարցը վերաբերվում է հայ-ադրբեջանական հարցերին: Եվ հատկապես ուզում եմ նշել վիդեո կոնֆերանսով ադրբեջանցիների հետ շփման կարևորությունը:

Armenian and Azerbaijani Youth Meet Online

by The Neutral Zone

On September 7 and 8, 2013, young people in Yerevan and Baku gathered for a training-seminar on conflict resolution and social media organized by the Imagine Center for Conflict Transformation together with On the Net NGO and Imagine – Baku. Simultaneously in both countries, the participants engaged in sessions discussing theory of conflictology as well as its practical application in real life situations and its projection on the relations between the Azerbaijani and Armenian societies. The two training-seminars were connected by a video-conference. Below are the testimonies of the participants and photos of the event.

An Armenian participant of the seminar

Everything was well-organized and interesting. This was the first training that gave an opportunity to hear the opinion of the Azerbaijani youth on questions that interest me. I had not imagined how my first encounter with the Azerbaijani youth could have been. I used to think that if I met them, there would be no discussion because the Artsakh question would come up which would give rise to an argument. But today’s discussion showed that it is possible to discuss questions that are common and approach the problem from a different side and try to establish relationships, then discuss painful questions.

Սեմինարի հայ մասնակից

Ամեն ինչ շատ լավ ու հետաքրքիր էր կազմակերպված: Առաջին նմանատիպ սեմինարն էր, որ հնարավորություն տվեց լսել ադրբեջանցի երիտասարդների կարծիքը ինձ հետաքրքրող հարցերի վերաբերյալ: Չեմ պատկերացրել, թե ինչպիսին է լինելու իմ առաջին հանդիպումը ադրբեջանցի երիտասարդների հետ: Մտածում էի, որ եթե հանդիպեմ, չի ստացվի քննարկում, որովհետև միանգամից կշոշափվի արցախյան հիմնախնդիրը, որն էլ առիթ կդառնա վեճի: Բայց այսօրվա քննարկումը ցույց տվեց, որ հնարավոր է քննարկել հարցեր, որոնք ընդհանուր են և այլ կողմից մոտենալ խնդրին ու փորձել սկզբում հարաբերություններ հաստատել, ապա քննարկել ցավոտ հարցերը:


The organizational part was very good. I liked the place and the conditions chosen to hold the training. I propose to add some energizers also. It could work to refresh and take a pause after a long discussion. Regarding to the topic, conflict resolution was a new topic for me, and I got a lot of new information. I understood the lack of information regarding the Karabakh conflict and pointed out some points which I have to pay more attention to in the future. In addition I’m a linguist, and in future I would like to research and work on the topic of language in conflictology. Thank you a lot to be a reason of forming new thoughts in me.


Təşkilatçılıq çox yaxşı idi. Treyniniqin keçirilməsi üçün yaradılan şərait, məkan seçimi xoşuma gəldi. Təklif edirəm ki energizer-lər də əlavə edəsiz. Uzun sürən müzakirələrdən sonar bir az fasilə üçün yaxşı olar bu. Mövzuya gəlincə. Konfliktologiya mənim ümün yeni idi, amo çox yaxşı məlumatlar aldım. Qarabağ münaqişəsi ilə əlaqədar informasiya boşluğunu hiss etdim və bundan sonar bu haqqda nələrə diqqət eləməli olduğumu anladım. Üstəlik bir dilçi olaraq “Konfliktologiyada dillər” mövzusu haqqında düşünürəm və gələcəkdə bununla bağlı fəaliyyət göstərmək istərdim. Yeni fikirlərimin formalaşmasına səbə olduğunuz üçün dərin təşəkkürlər.


Conflict is… conflict has this many types… according to this or that theory, etc… Usually training programs start with the above-mentioned expressions or something like that: theoretical knowledge first, practice next. But իn this training, we experienced a different approach. We started with the conflict itself. We practiced a small personal or group conflict through the games of the first day and then passed onto the evaluation of our own actions, thoughts, certain group strategies that formed the conflict. It was very interesting and productive. Later on we continued to the theoretical part. We discussed, we spoke, we debated, we questioned and only then came up with a basic understanding of conflict, its management, and transformation. The next projection was made through the transfer of the knowledge on social media and basic statistics about its role in the societies. It seemed that everything is really interconnected and intensive. After all, I would like to mention the importance of the conference call which gave us a unique opportunity to understand the approach of the other side, their personal feelings, and opinions on certain, sometimes very sensitive, issues. Overall everything was enjoyable. The atmosphere and the people were also very nice. The opportunity to share our knowledge and ideas was great. Thanks!


Կոնֆլիկտը սահմանվում է… կոնֆլիկտը ունի այսքան տեսակ… համաձայն այս կամ այն տեսության, և այլն… սովորաբար թրեյնինգները սկսվում են վերոնշյալ կամ դրանց նման արտահայտություններով. սկզբում՝ տեսական գիտելիք, հետո՝ գործնականը: Բայց այս թրեյնինգի ժամանակ մենք այլ մոտեցում տեսանք: Մենք սկսեցինք հենց կոնֆլիկտից: Առաջին օրվա խաղերի միջոցով անձնական և խմբային կոնֆլիկտներ տեսանք և հետո անցանք մեր սեփական գործողությունների, մտքերի և կոնֆլիկտի առաջացմանը նպաստող խմբային վարքի գնահատմանը: Շատ հետաքրքիր էր և արդյունավետ: Տեսական մասին անցանք ավելի ուշ: Քննարկեցինք, խոսեցինք, բանավիճեցինք, ինքներս մեզ հարցեր ուղղեցինք և միայն հետո ձևակերպեցինք կոնֆլիկտի, դրա կառավարման և տրանսֆորմացիայի հիմնական ընկալումը: Հաջորդ քայլը ստացված գիտելիքի տեղափոխումն էր հասարակական մեդիայի դաշտ. տրվեց վիճակագրություն հասարակություններում դրա ունեցած դերի վերաբերյալ: Թվում էր, որ ամեն ինչ փոխկապակցված է և լարված: Վերջում կցանկանայի շեշտել վիդեո-կոնֆերանսի դերը, որը մեզ յուրահատուկ հնարավորություն տվեց հասկանալու մյուս կողմի մոտեցումը, նրանց անձնական զգացմունքները, կարծիքները որոշ՝ երբեմն շատ զգայուն հարցերի շուրջ: Ընդհանուր առմամբ ամեն ինչ հաճելի էր: Մարդիկ և միջավայրը նույնպես լավն էին: Շատ լավ էր հնարավորություն ունենալ արտահայտել մեր գիտելիքներն ու մտքերը: Շնորհակալություն:


First of all, thank you very much for inviting me to this event. I haven’t thought about changes; even now I cannot say something definite. I was satisfied with everything; maybe my participation in these programs could help me to add something new. I was always taking something new for me after this kind of programs; this time was not an exception. I didn’t have any information about the choice of participants; at first I thought all participants should be prepared and informed, but in an environment with different thoughts, it’s easier to reach the truth. Bravo to Arzu, Narmin and Hamida. They kept the event under control and this is my message about the organizational part. Hope to see you again. Good luck!


İlk öncə, bu tədbirə dəvət etdiyiniz üçün Sizə çox sağol deyirəm. Dəyişiklik haqqında düşünməmişəm, indi də ağlıma bir fikir gəlmir. Olanlar məni qane etdi, bəlkə bu proqramlarda gələcək iştirak mənim daha nəsə əlavə etməyimə kömək edə bilər. Bu tip proqramlardan hər zaman özüm üçün təzəlik götürmüşəm, du dəfə fə istisna olmadı. İştirakçıların seçimi barəsində məlumatım yoxdur. Əvvəllər düşünürdüm ki, belə proqramlarda yalnız hazırlıqlı insanlar təmsil olunmalıdır. Ancaq müxtəlif fikirlik olan yerdə həqiqətə çatmaq daha asandır. Arzuya, Nərminə və Sənə bravo. Tədbiri kontrolda saxladınız. Bu da təşkilatçılıq haqqında bir mesajımdır. Görüşmək ümidi ilə, uğurlar!


I would like to start with the following: even though the peace process for the conflict between Armenia and Azerbaijan is underway for already 20 years and more, thanks to seminars and trainings like this, the youth has an opportunity to express itself and air its concerns. I am very thankful for such an opportunity. This meeting was well-organized, productive, development and experience building. And to be honest, today before going to bed, I will know that I have been able to do a small step as an Armenian and a person representing the Armenian people to understand and solve the problem.


Խոսքս կցանկանայի սկսել հետևյալով, որ չնայած Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կոնֆլիկտը արդեն 20 տարի և ավելի լուծման փուլում է, շնորհիվ նման սեմինարների և թրեյնինգների է, որ երիտասարդությունը հնարավորություն ունի արտահայտվելու և իր մտավախությունը բարձրաձայնելու: Շատ ու շատ շնորհակալ եմ նման հնարվորության համար: Լավ կազմակերպված, պորդուկտիվ, զարգացնող և փորձ ընձեռող էր այս հանդիպումը: Եվ եթե անկեղծ լինեմ, այսօր քնելուց առաջ կգիտակցեմ, որ կարողացել եմ մի փոքր քայլ անել, որպես հայ և հայ ժողովուրդ ներկայացնող անձ, խնդիրը հասկանալու և լուծելու համար:


The training was organized on a very high level; if there had been some certificates, it would have been even better. After this training, I will not have to be careful in future meetings with Armenians or be worried about meeting them, on the contrary, I’ll feel very comfortable and secure; they applauded after my speech. If in the beginning of the dialogue there was a little tension among participants, later on there appeared a big optimism on both sides; I hope this optimism will surely end up with peace!


Təlim çox yüksək səviyyədə təşkil olunmuşdu,sertifikat versəydiniz lap yaxşı olardı. Bu təlimdən sonar mən nəinki ermənilərlə görüşəndə ehtiyat edəcəm,narahatlıq hissi keçirəcəyəm,əksinə,mənə elə gəlir ki, əgər gələcək proqramlarınızda iştirak etsəm (buna ümid edirəm) ermənilərlə ünsiyyətdə özümü çox rahat, təhlükəsiz hiss edəcəyəm, həm də onlar mənim çıxışımı alqışladılar. Dialoqun əvvəlində komanda da bir az gərginlik var idisə də,sonda hər iki tərəfdə böyük nikbinlik yarandı,mən ümid edirəm ki,bu nikbinlik mütləq sülh ilə bitəcəkdir!


Dear organizers of the seminar! Thank you for the amazing time and experience that we all had here. It was really a nice and constructive intercultural dialogue. From this 2-day-long seminar I definitely learned many more things than I could learn from, university lectures, and newspapers. It was a productive seminar and it’s a step forward to look at the other culture more openly. Thank you for this opportunity.


Սեմինարի հարգելի կազմակերպիչներ: Շնորհակալություն հրաշալի ժամանակի և ձեռո բերված փորձի համար: Կառուցողական և լավ միջմշակութային երկխոսություն էր: Այս երկօրյա սեմինարից ես միանշանակ ավելին սովորեցի, քան կարող էի սովորել համալսարանի դասախոսություններից և թերթերից: Արդյունավետ սեմինար էր և քայլ էր դեպի մյուս մշակույթին ավելի բաց նայելը: Շնորհակալություն հնարավորության համար:


I think that the organization was on a very high level; I don’t have any complains about that. The fact that the training was held in an atmosphere of people from different spheres of life activities made it even more active. The part that affected me more was the skype dialogue: our questions and the questions that they gave. On some points I thought that they are not ready for a compromise. In general it was just the first training, and my impressions are positive. In the future I would like to know more about historical facts, reflection of Azererbaijani and Armenian history and its analysis.


Təşkilatçılıq məncə yüksək səviyyədə idi, yəni şikayət yoxdur Məncə çox maraqlı, həyatın müxtəlif sahələrində fəaliyyət göstərən insanların mühitində olmaq təlimin ümumi atmosferasını daha canlı edən xüsusiyyətlərdəndir. Əsas Skype əlaqəsi mənə təsir edən bəzi şeylər oldu. Yəni məhz, bizim verdiyimiz suallarla onların qoyduğu suallar və s. Bəzi hallarda onların hələ də kompromisə hazır olmadıqlarını düşündüm. Ümumilikdə hələ ilk təlim idi, təəssüratlarım müsbətdir. Əlavə etmək haqqında, sadəcə daha çox tarixi faktlardan,və ya məhz Ermənistan və Azərbaycanın tarixi faktlarında məsələnin əksinin analizi maraqlı olardı.

Armenian, Azerbaijani experts offer recommendations for confidence building measures for the Nagorono-Karabakh conflict

by The Neutral Zone

After a joint discussion held on June 15-18 in Tbilisi within the framework of the “Breaking the Impasse” series, a group of Azerbaijani and Armenian experts from the region of the Nagorno-Karabakh conflict produced a document that includes recommendations for international organizations and institutions, local governments, donors, and civil society. The group believes that to restore trust between the sides at this point, the following measures are necessary:

– To begin a regular monitoring and establish a database of all incidents in the zone of armed confrontation that harm civilians; to support the inclusion of civil society in the process of monitoring;

– To begin regular monitoring of speeches and statements by officials and mass media of the conflicting sides in order to detect manifestations of xenophobia, hate speech and the language of violence; to support the development and implementation of international mechanisms to minimize these manifestations;

– To proceed with the development of specific measures to prevent casualties among civilians and military personnel along the entire contact line of the armed forces; to carry out a regular monitoring and analysis of such incidents;

– To start the development of measures to strengthen public control over compliance with the ceasefire regime;

– To create a set of legal norms and ethical principles preventing violence and excluding any threat of the use of force from rhetoric;

– To develop mechanisms of revision and reconstruction of the system of teaching social science and humanities courses to eliminate the practice of the formation and spread of the enemy image in the field of education; to monitor textbooks in the context of this problem;

– To activate existing dialogue platforms and to create new ones to strengthen contacts between different social groups involved in the conflict (youth, athletes, students, etc.);

– To activate existing dialogue spaces and to create new ones to strengthen contacts between leaders who influence public opinion (analysts, artists, journalists, politicians, etc.);

– To strengthen contacts between environmental organizations to address the existing problems in the region of the Nagorno-Karabakh conflict; to develop and implement mechanisms of effective control by, and involvement of, environmental NGO’s in the process of minimizing ecological risks;

– To intensify contacts and meetings between people directly affected by the conflict (families of victims, missing persons, etc.)

At a time in which the Nagorno-Karabakh peace process is in need of stimulation, and in particular in need of a greater role of civil society in confidence building between the parties, this group of experts from the region suggests actively promoting the above-mentioned ways and methods to foster trust and cooperation between the parties.

This document was produced within the framework of the project implemented with the organizational support of the Center for Peacemaking Practice of the School for Conflict Analysis and Resolution of George Mason University and the Imagine Center for Conflict Transformation. The project is supported by the UK Foreign and Commonwealth Office.


15-18 июня 2013 года в городе Тбилиси группа азербайджанских и армянских экспертов из региона карабахского конфликта в ходе совместного обсуждения в рамках проекта ”Преодолевая тупик” составила документ, включающий рекомендации для международных организаций и структур, местных властей, доноров, а также для представителей гражданского общества. Группа считает, что на данном этапе для восстановления доверия между сторонами конфликта необходимо  осуществить следующие шаги:

– Начать постоянный мониторинг и создать банк данных обо всех инцидентах в зоне вооруженного противостояния, от которых страдает гражданское население; содействовать вовлечению в процесс мониторинга представителей гражданского общества;

– Начать постоянный мониторинг речей и выступления официальных лиц, а также материалов СМИ сторон конфликта с целью фиксации в них проявлений ксенофобии, языка ненависти и насилия; способствовать разработке и реализации международных механизмов, направленных на минимизацию этих проявлений;

– Приступить к разработке конкретных мер с целью предотвращения жертв среди мирного населения и военных на всем протяжении линии соприкосновения вооруженных сил; осуществлять регулярный мониторинг и анализ подобных инцидентов;

– Начать разработку мер по усилению общественного контроля над соблюдением режима прекращения огня;

– Сформировать свод правовых норм и этических правил, предупреждающих насилие и исключающих из риторики любые угрозы применения силы;

– Разработать механизмы пересмотра и реконструкции системы преподавания общественных и гуманитарных дисциплин с целью избавления от практики формирования и распространения образа врага в образовательной сфере; осуществлять мониторинг учебников в контексте данной проблемы;

– Активизировать существующие и создать новые диалоговые площадки для усиления контактов между различными социальными группами обществ, вовлеченных в конфликт (молодежь, спортсмены, студенты и т. д.);

– Активизировать существующие и создать новые пространства диалога для усиления контактов между лидерами, влияющими на формирование общественного мнения (эксперты, творческие люди, представители СМИ, политики и др.);

– Усилить контакты природоохранных организаций с целью решения существующих проблем в регионе карабахского конфликта, разработать и реализовать механизмы для действенного контроля и вовлечения экологических НПО в процесс минимизации экологических рисков;

– Активизировать контакты, встречи между людьми, непосредственно пострадавшими от конфликта (семьи погибших, без вести пропавших, и др.)

В условиях, когда процесс по урегулированию карабахского конфликта нуждается в определенной стимуляции, в частности, в повышении роли гражданского общества в построении мер доверия между сторонами конфликта, инициативная группа экспертов региона предлагает активное продвижение отмеченных путей и методов, содействующих, по ее глубокому убеждению, укреплению доверия и развитию сотрудничества между сторонами конфликта.

Данный документ был составлен в рамках проекта, осуществляемого при организационной поддержке центра по практике миротворчества факультета анализа и разрешения конфликтов университета Джорджа Мэйсона и Центра по трансформации конфликтов “Имэджин”. Проект реализуется при поддержке Британского Министерства иностранных дел и по делам Содружества.

Azerbaijan’s own spring: protests, arrests, promises…

by Arzu Geybullayeva

It looks like revolutions and people’s frustrations aren’t just characteristic to the world of the Middle East. Not far from Egypt, Tunisia, Libya to name just a few, rests a country on the shores of the Caspian Sea. It is known to the most of the world that is familiar with wider geography as the winner of the Eurovision song contest in 2012 and the supplier of oil and gas, as well as for its rich culture – carpets, mugham, nature, and handcraft. But Azerbaijan’s image in the world is facing many challenges at this point in history – starting from human rights abuse, lack of free press to authoritarian leadership.

A series of protests shook the country – its capital and regions at large – since the beginning of 2013. The demands of the protestors ranged from complaints over social services, to unpaid salaries, dissatisfaction with the local governors, and more recently deaths of conscripts.

All of these rallies and protests were violently dispersed due to their illegal nature (one must obtain a permission from the city authorities to organize a rally in the areas central to the downtown). Many participants were arrested (some of whom have been released) and are currently facing sentences of various degrees.


Overall this has been a difficult time for the leadership of the government. They are unaccustomed to the frequency of these protests. In their attempt to curb down over these small-scale uprisings (as the local leadership refers to these) the government launched an intensive anti-protestor campaign. This often means that (when and if any of these protests are reported) the number of participants is kept at minimum, sometimes at dozens when these riots get coverage (that is if they do) on TV. Its participants are usually exposed as unhealthy, lazy youth motivated by monetary assistance and that none of these protests are reflective of what the Azerbaijani community thinks at large.  Needles to say arrests, detention, and casual beatings are also part of the undertaken measures.

International human rights institutions are on the side of the protestors while keen Western pro-regime backers speak of successful development policies and the current government’s approach to diplomacy.

Government advocates claim these disturbances are of minor importance and that instead, the focus should be on the upcoming Flower Holiday or successful presidency and the upcoming presidential elections and the nation’s growing prosperity.

Azerbaijan, as many say, is a relatively young state. And this is officially the line of the government, arguing that the country needs time to stand on its two feet when it comes to democratic values. No doubt its economy is growing and in fact, Azerbaijan can perhaps afford standing even on one of its feet. The future of this small nation nestled on the shores of the Caspian is hard to predict as things can go any direction. What is left, however, is to wish the country only the best in a hope that winds of change come gently blowing in…